استعمار جهود بین الملل و روش مبارزه با آن

چرا کشورهای صاحب منبع تماما فقیر و وابسته اند؟

با نگاهی به کشورهای جهان متوجه نکته ای بسیار عجیب و باور نکردنی می شویم؛ فقیرترین کشورهای جهان بیشترین منابع را در اختیار دارند! آنها نه تنها از منابع طبیعی سرشاری برخوردارند، بلکه دارای نیروی انسانی آماده به کار بسیاری نیز می باشند! اگر اصلی ترین عوامل تولید و توسعه را منبع خام و نیروی انسانی بدانیم، آنها از تمامی ظرفیت های لازم برای توسعه برخوردارند؛ اما چطور می شود که کشورهای با منابع خام و نیروی انسانی اندک بسیار توسعه یافته ترند؟! با نگاهی به کشورهای پیشرفته متوجه خواهیم شد که تنها دارایی آنان نه مواد خام، نه نیروی انسانی، بلکه «پول» و «سرمایه» است، عامل توزیع منابع! آنها هستند که با در دست داشتن حاکمیت توزیع پول و سرمایه، منابع را هر طور که بخواهند توزیع می نمایند!این حاکمیت را می توان ریشه در جهودِ بین المللِ بانکداری دانست که سالیان دراز است خود را در راس استعمار اَنگلو-ساکسون قرار داده و از این استعمار سود می برد. این سناریو شبیه داستان فردی است صاحب زمین زراعی که خود در زمینش کار کرده و محصول تولید می نماید، اما اختیار توزیع محصولات را به فردی دیگر که نه مالک زمین  است و نه مالک محصول، بسپارد و مال و اموالش را در ازای تکه کاغذی هدیه دهد. جهود بین الملل با نفوذ در کشورهای مستضعف و فاسد کردن سیاست گذاران و مجریان، قوانین ملی را به نفع خود نوشته  و همچنین با تبلیغات گسترده چنان در اذهان ملت های مستضعف می نمایانند که بدون ارز خارجی آب خوردنشان هم قطع می شود.

چگونه از استعمار جهود بین الملل جلوگیری کنیم؟

در سده ی اخیر راهکارهای مختلفی در راستای جلوگیری از استعمار توسط کشورهای استعمارستیز به کار گرفته شده که ازجمله می توان درخواست ارز داخلی یا طلا از کشورهای خارجی در ازای مواد صادره در لیبی و همچنین نوع رادیکال تر آن یعنی محدود ساختن تبادلات خارجی به صورت تهاتر(تبادل کالا در ازای کالا بدون استفاده از پول) در آلمان هیتلر، چک اسلواکی، یگوسلاوی و کوبا نام برد. اگرچه به دلیل وجود اکثر ذخایر طلا در کشورهای جهان سوم، استفاده از طلا توازن اقتصادی را به سمت کشورهای مستعمره سوق می دهد اما به دلیل محدود بودن ذخایر طلا در چند کشور خاص این سیستم قدرت را از صاحبان دلار و یورو به صاحبان طلا سوق داده و با این کار تنها استعمارگر و مستعمره جای خود را تعویض می کنند!

تهاتر، تنها راه قطع دست استعمار و جهود بین الملل

تنها راه قطع دست استعمار و جهود بین الملل محدود سازی استفاده از اصلی ترین ابزار جهود یعنی «پول و سرمایه» می باشد. به دلیل عدم پیشرفت بشر و ناتوانی در زمینه ی اخلاق و عدل و استعمار ستیزی ، امروز حذف «پول» از اقتصاد خرد و بین فردی امکان پذیر نمی باشد؛ اما این امر در اقتصاد کلان  و تبادلات بین المللی به دلیل کثرت محصولات و منابع کاملا امکان پذیر و شدنی است و توسط چندین کشور نیز صورت پذیرفته است. با تهاتر، جهود جهان خوار دیگر نخواهد توانست ارز ملی کشورها را کم ارزش نموده و منابع و نیروی انسانی و حاصل دسترنج ساعت ها تلاش و کار ملل مستضعف را در ازای تکه ای کاغذ یا عددی در کامپیوتر به اسم دلار، فرانک یا ین به تاراج برد.  با تهاتر، به ازای هر منبع و محصولی که به خارج از کشور صادر می شود، منبع و محصولی با همان ارزش که مورد نیاز ملت است وارد می گردد و به معنای واقعی کلمه «دست نامرئی» اسمیت، اقتصاددان شهیر انگلیسی که همان دست جهود است در سطح بین الملل قطع می شود.
در ذیل ببینید: قذافی و درخواست طلا به جای ارز خارجی به ازای صادرات نفت!

 

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*