اقتصاد مقاومتی بدون طلا و سرمایه!

در این باتلاقی که جهود دجال ساخته، تمامی کشورها در مسابقه ای تنگاتنگ برای کسب درآمدند و هر کدام از هیچ حربه ای برای فروش محصولات خود و ارزآوری فروگذاری نمی کنند و در میان این کشورها که برای افزایش صادرات از حقوق کارگر و ارزش پول ملی خود گذشته اند کشوری تنها در عمق این فاجعه به گل نشسته و گرفتار است. کشوری با میلیون ها نفر نیروی کار جویای کار و تریلیون ها دلار منبع خام دست نخورده! کشوری که همواره به دلیل ضدیت با پایتخت جهود، اسرائیل خونخوار تحریم بوده و به همین خاطر نتوانسته وضعیت اقتصادی درخوری را از آنِ خودش کند.

 

تحریم اصولا به معنای محروم کردن است؛ یعنی فردی چیزی را از خود نداشته و به عاریت گرفته و با  تحریم دیگر حق عاریت گرفتن آن را ندارد!  یک لحظه تفکر کنیم؛ آمریکا و دیگر عمال جهود  ما را نسبت چه تحریم کرده اند؟ مواد خام؟ نیروی کار؟ مخترع؟ کشاورز؟ کارگر؟ نفت؟ گاز؟ منابع سرشار طبیعی؟! چه؟! برخی از سفیهان می گویند سفر خارج!! و از آن مضحک تر می گویند ارز و تبادلات بانکی!

 

برای ساخت غذا، پوشاک، مسکن و دیگر لوازم زندگی به چه نیاز است؟ به نیروی کار مستعد و متخصص یا سفر خارج؟؟!! به منابع با کیفیت و گسترده یا سرمایه خارج؟! آیا طلا و دلار را می توان خورد یا پوشید؟! آیا می شود برای ساخت دیوار و سقف خانه دلارچینی کرد؟؟!! یا آنکه طلا و دلار دست و پا دارند و برایمان کشاورزی و معدنکاری و … می کند؟؟!!

 

می گوید تبادلات بانکی! برای چه؟ برای واردات فاضلاب انسانی؟! یا برای خروج ارز از کشور و اختلاس میلیاردی و انتقال ارز به کشورهایی چون پاناما؟! اگر فردی اندک تفکری در این موضوع کند پی خواهد برد که هیچ تحریم اقتصادی درکار نیست مگر سهل انگاری مسئولان داخل و عدم برنامه ریزی در  به کارگیری نیروی کار و منابع خام کشور!

  


طرح پیشنهادی ساخت و ساز خانه برای مردم مظلوم زلزله زده سرپل ذهاب بدون پول و سرمایه!

 همانطور که گفته شد در اقتصاد تنها دو چیز نیاز است: نیروی کار و مواد خام و دیگر هیچ! طبیعتا ساخت و ساز خانه نیز شامل این امر می شود؛ ابتدای امر به نیروی کار نیاز است چرا که می بایست مواد خام مورد نیاز استخراج شوند؛ چطور؟ نیروی کار از کجا؟ پیشنهادی ساده؛ استفاده از سربازان! نیروی کاری کاملا رایگان و بی نیاز از هرگونه کمک مالی! تازه می توان به سرباز لذت کمک کردن به دیگران را در دوران سربازی آموزش داد، لذت «کار» و «کارگری»!  منابع خام از کجا؟ کارخانجات و معادن که خوشبختانه کم نیست! کافیست سربازان را در یک یا دو کارخانه ی مربوطه به کار گیریم! خوب، مصالح ساختمانی استخراج شدند، چه کسی خانه را می سازد؟ باز هم سرباز! بدین ترتیب بدون استفاده از هیچ پولی نه تنها می توان برای مردم زلزله زده بلکه برای تمام مستمندان کشورخانه ساخت!  می توان به کارگران لذت «کار» و «کارگری» را چشاند و از همه مهم تر می توان شیوه ی نوینی از تولید و ساخت و ساز را  بدون استفاده از «سرمایه» روی کار آورد!


 

روزی خواهد رسید که برای تولید محصول و چرخیدن چرخ کارخانجات دیگر نیازی به سرمایه گذاری جهود داخل و خارج در بازار نکبت بار بورس نباشیم، با نابودی شرکت های سرمایه گذاری و بانک های بزرگ بین المللی به دلیل بی نیازی «کار» و «کارگر» از «سرمایه» و «سرمایه دار»  دیگر شاهد مظلومیت و بردگی امت مظلوم هند و چین وآفریقا و آمریکای جنوبی و …  به دلیل کاهش ارز ملیشان به دست جهود و عمال جهود نباشیم!

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*