مسجد به عنوان پایگاه مبارزه با نظام بانکداری و ربا

یکی از پایگاه ها و مراکز آغازگر انقلاب اسلامی بدون شک مساجد و روحانیون مستقر در آن بودند. روحانیونی که بدون هیچ چشم داشتی علیه شاه و سلطنتش قیام نمودند. اما متاسفانه باید گفت پس از انقلاب اسلامیان نقش خطیر مساجد و روحانیون در پیشبرد انقلاب تنها به مسائل اجتماعی و اخلاقی و برگزاری مراسم های دینی خلاصه شد. هر چه از زمان انقلاب دور شدیم مساجد بیشتری ساخته شد، ساختمان های مساجد توسعه پیدا کرده و رنگ و جلای بهتری به خود گرفتند اما باید اقرار کرد مسایل مهم اسلام چون زکات، خمس، مبارزه با ربا و سرمایه داری در حد موعظه و پند و اندرز در مساجد باقی ماند و همگام با توسعه ی رنگ و جلای مساجد رشد پیدا نکرد و به سمت عملی شدن پیش نرفت. مردم مسلمان فرایض یومیه ی خود را همگام با هم در مساجد به انجام می رسانیدند اما این همگامی و جهاد در راه اسلام در انجام فرایض خلاصه می شد و همان هایی که در مسجد نماز و فرآن می خواندند با بیرون رفتن از مساجد در فعالیت های غیراسلامی چون بورس، بانکداری، واسطه گری(هولدینگ) و …. شرکت می کردند؛ فعالیت های غیرتولیدی که نه تنها از دست رنج دیگر مسلمانان سود کسب کرده، بلکه باعث افزایش قیمت کالاهای مصرفی برای خود عوامل تولید(کارگران و شاغلان عرصه ی تولید) می گردد! با عدم شفافیت و نامعلومی چگونگی خرج پول های حاصله از خمس و زکات پس از چندی ملت مسلمان از انجام چنین فرایض الهی مهمی چون خمس و زکات جا مانده اند!

راهکار پیشنهادی گمنامان نه تنها برای تغییر وضعیت موجود در مساجد بلکه برای تغییر وضعیت زندگی تمامی شهروندان حکومت اسلامی و ایجاد نقطه ی شروعی بر روی کار آمدن اسلام و شریعت اسلامی در تک تک اتم های زندگی مردم می تواند ارتقا مساجد به عنوان مراکز و پایگاه های جهاد، کار، سازندگی و توسعه باشد. این ایده; که با محوریت امام مسجد صورت می پذیرد بدین صورت است که مسجد با تبدیل وجوه حاصله از خمس، زکات، موقوفات و … به وسایط تولیدی همچون مزرعه، کارگاه تولیدی و … مقدمات اشتغال و تولید را فراهم می آورد. سپس امام با دادن اطلاعیه های اشتغال نسبت به جذب افراد علاقه مند به کار اقدام می نماید، به طوری که ابتدا اولویت با فقرا، مساکین، یتیمان و در راه ماندگان بوده و دیگر افراد در اولویت های بعدی قرار می گیرند. در این پروسه استفاده از هر گونه سرمایه گذاری و حتی ارتباط با پول رایج کشور ممنوع بوده و بدین منظور پولی به شکل کپون با نام مسجد و مهر شخص امام که تنها برای توزیع منابع تولیدی همان مسجد کاربرد دارد ایجاد شده و به هر شخص طبق کاری که در مدتی معین به انجام رسانیده توسط شخص امام اهدا می گردد تا هم کارگران تشویق به کار شوند(چرا که می دانند هر چه کار بیشتری انجام داده و تولید بیشتری کنند سهم بیشتری از کپون نصیبشان می گردد!)، هم کار تولیدی تشویق شود و کارهای غیر تولیدی کنار روند، هم اشتغال افراد ناتوان در کسب شغل افزایش یابد و از همه مهم تر روحیه ی جهادی و همکاری بین مسلمین تقویت شده، سیستم پولی جدیدی مبتنی بر کار آغاز شده تا الگویی برای سیستم پولی کشور گردد، هم جوانان جویای کار و ناتوان در کسب شغل جذب مساجد اسلام شده، هم خمس و زکات و دیگر فرایض احیا شوند(چرا که مسلمین می بینند خمس و زکاتشان صرف تولید و اشتغال برادران و خواهران مسلمان خود می گردد)، تورم کاهش یافته(چرا که بدون صرف هیچ پولی کالای نهایی تولید شده!) و سرانجام نماز جماعت اسلامی که تبلور آن پدیدار شدن امت واحده ایست متشکل از مسلمانان جهادی که یکدست شده و منیت را کنار گذارده، برای خدا کار کرده، شریعت اسلام را رعایت نموده و از راه های کسب روزی نامشروع (گرفتن وام ربوی، اشتغال به کارهای واسطه ای و غیر تولیدی و …) سر باز زده و تنها از خداوند روزی می خواهند.

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*